Myszkotka - opowiadania psychologiczne (wprowadzenie)

Myszkotka – wstęp

Jeżdżą po mnie jak po pasach mimo czerwonego światła.

Wciąż jestem dilerką opowieści, lecz „prawdy” obgryzają sobie ogony i pawie piórka kolorują.

Niepewna poluję na siebie, będąc równocześnie myszką zatrwożoną i kotką drapieżną. Krytyczką, ale i rozgwiazdą mającą po jednym oku na każdym ramieniu. To pozwala na obserwację otoczenia w promieniu trzystu sześćdziesięciu stopni. Eksperymentuję głównie na sobie.

Codzienność to zoo o dużej kubaturze bez konkretnych klatek. A jednak coś nas uwiera, tłamsi, hoduje i dręczy. Na smyczy prowadzi.

Jestem każdą opowieścią i nie jestem żadną.

Motto do całości:

Kiedy byłam dzieckiem, modna była zabawa: Z jakim zwierzątkiem ci się kojarzę? Koledze powiedzieli, że przypomina goryla. A potem okazał się taki fajny, miły i awansował na małpkę do tulenia.

– Myszkotka. – Tak nazwała mnie dziewczynka spod piętnastki.

– Bzdura – ocenił wszystko ogarniający Mucha. Był autorytetem na podwórku. Rezolutny gość. Powiedział, że nie ma takiego zwierza jak myszkotka.

– Ale ona jest bojaźliwa, silna i sprytna – upierała się tamta. – Sama na siebie poluje.

Zwierzyna

Cytaty wprowadzające do opowiadań:

Ponad pięćdziesiąt metrów kwadratowych upstrzonych jest teraz workami na śmieci. W nich schowałam zbierane przez lata przedmioty. Podłoga przypomina przestrzeń, w której niesforne dzieci puszczają bańki mydlane. Tylko te moje są ciemne, ciężkie i nieprzeźroczyste. Nie latają. Obciążają. W foliach znajdują się ważne rzeczy. Kiedyś wyjątkowe. Teraz stłamszone i zdegradowane, bo wolność jest ponad.

Rozpakowuję prywatne muzeum przeszłości.

Dzwoni Najstarszy Brat:

– Alice, a ty po której stronie jesteś?

– A czy to wojna?

Święta

Byłam już po minikursie flirtu, ale wolałam swoją metodę przechodzenia od razu do rzeczy, a później do ludzi. Jeśli byli tego warci.

O co my się kłócimy? O opresyjne zdania?

Co ta miłość z nas robi, że warczymy na słowa?

Że jesteśmy cięci jak osy?

Że charczymy niczym dzikie bestie na widok ognia.

Zwierzyna

Największym kameleonem jest morze. Kocham morze niemożliwie twardo. Konsekwentnie. Całym sobą. Być może dlatego, że jesteśmy tak odmienni. Moja pancerna duma i jego otwartość czynią nasz związek niemożliwym. […] Siedzi z wyboru niewzruszony, tak jak ja z przymusu trwam. Zimny jak głaz – tak się mówi.

F_ale

Spis rzeczy i osób

Święta

Alice, Andris, Gdańsk

Przygotowanie

Stacja I – Prezenty

Stacja II – Posesja teściowej i teścia

Stacja III – Dom rodzinny

Stacja IV – Ucieczki na Facebooka

Stacja V – Willa Najstarszego Brata

Stacja VI – Uraza i pożółkły notatnik

Stacja VII – Nieznajomy pod kołdrą po dwudziestej czwartej

Stacja VIII – Konsumpcja

Stacja IX – Szampon z czarnej rzodkwi

Stacja X – Ciuciubabka w różowym szaliku

Stacja XI – Staw lub kościół

Stacja XII – Ciebie bardziej

Stacja XIII – Proxima Centauri, czyli o bliskości

Stacja XIV – Wyczarowany Miś

Dochodzenie do siebie

Zwierzyna

Baśniowa dystopia prozwierzęca

Ester – Czarna Pantera, Alice – Zimorodka, Andrew, Kraków

TERAZ

WCZEŚNIEJ

Gniazdo

Diplozoonka

Paw

Flirt

Jaszczurki

Gepard

Żebrador

Mucha

Kameleon

Zwierzoty

Kogut

Papużki

Ryś

Ślimaczyca

Nierozłączki

TERAZ

F_ale

Estera & Jędrzej, Alis & Andy, Es & Andżunio; Wisełka

Wiara, wiosna 1910

Nadzieja, lato 2020

Miłość, jesień 2100

Natura, zima 2200